Wiedeński gips nr 5
Ostatnio noga w gipsie tkwiła 1,5 tygodnia. Nieco dłużej. Byliśmy bardzo ciekawi JAK ona będzie wyglądać teraz? Zawsze zżera nas ciekawość. Widok nas… POWALIŁ.
Całą stopą
Po sprawnym zdjęciu gipsu, naszym oczom ukazała się stopa. Wydawałoby się, że taka jak tydzień temu.
A jednak… Podczas kąpieli Staśka, gdy Paweł go trzymał pod pachami bym mogła go umyć dokładnie tam, gdzie „słońce nie dochodzi”, Stach… stanął całą stopą na podłożu. CAŁĄ stopą.
Wywaliliśmy oczy na wierzch, otworzyła mi się gęba. I się popłakałam! Ten widok był nie-sa-mo-wi-ty!!!
A co będzie po tenotomii?
Tak nas ten widok poraził, że miałam ochotę biec jak najprędzej do Dr. Radlera i faceta przytulić, że mi Staśka „naprawił” (w sensie, że stopę – co by była jasność 🙂 ). No powstrzymałam się i okiełznałam radość własną, patrząc na to trochę z dystansem, a przynajmniej się starając tak patrzeć. Śmieliśmy się, że nie potrzeba tenotomii. Dr Radler też był pozytywnie zaskoczony. Śmieliśmy się, że ciąć nie trzeba. Ale jednak, by było jeszcze lepiej… tenotomia 08.09.2016.
Zgodnie z zapowiedzią, założony piąty gips. Jeszcze bardziej stopa odwiedziona na zewnątrz i z większym zgięciem w stronę piszczeli.
mama Stasia
Rzetelność, precyzja, umiejętność łączenia faktów i konsekwencja są bardzo mocnymi stronami mamy Stasia. Może dlatego od wielu lat niestrudzenie przekazuje wiedzę o stopie końsko-szpotawej i metodzie Ponsetiego rodzicom, a przez rodziców – innym? Odpowiada za merytoryczne i graficzne treści strony Fundacji Ponsetiego oraz grupy dla rodziców na Facebooku. Jest pionierką we wprowadzaniu innowacyjnych rozwiązań ortopedycznych dla dzieci z wadami stóp.
Soft Cast czyli...
